Samsung Galaxy XCover 3, δοκιμή πραγματικών συνθηκών

   31 Οκτ 2017     Τελευταία ενημέρωση Δεκέμβριος 2017 
Savvas Hiker 


Το Samsung Galaxy XCover 3 είναι παλιό μοντέλο, πλέον. Βγήκε σε δύο εκδόσεις, αρχικά στην G388F (2015), και αργότερα στην έκδοση G389F (2016) τη λεγόμενη και "Value Edition". Αν σκεφτείς ότι με το ζόρι, και με διάφορες περιπέτειες, βρήκα την έκδοση G388F την άνοιξη του 2017, μάλλον τώρα θα υπάρχει στα ράφια μόνο η G389F, και αν υπάρχει. Ίσως να υπάρχουν μόνο κάποια refurbished αγνώστου ποιότητας κατα περίπτωση.

Οι διαφορές του νεότερου G389F τυπικά είναι μόνο σε 2-3 σημεία (και στον επεξεργαστή), αλλά η μόνη ουσιαστική διαφορά είναι στον SAR (περίπου σαν να λέμε, η εκπεμπόμενη ακτινοβολία) που είναι σχεδόν διπλάσιος. Έτσι, δεν ήθελα να έχω κολλημένο πάνω μου για ώρες ένα κινητό που να εκπέμπει σαν τηλεπικοινωνιακός πύργος, και οριακά είχα προλάβει να βρω στην αγορά το παλαιότερο G388F.

Εδώ κάποια προβλήματα στην ανεύρεση

Επίσης. Για να κάνω αυτή την αναφορά πιο πλήρη, να πω εδώ ότι η σειρά XCover είναι οι εκδόσεις για "τον φτωχό" έναντι της πιο ακριβής σειράς "Active" που υποτίθεται είναι η κανονική για καταστάσεις "outdoor". Δεν ξέρω, όμως, αν τα Active στο βάρος, την υπερβολική (για έκθεση σε δραστηριότητες στην ύπαιθρο) έκταση της οθόνης, και την μπαταρία, ικανοποιούν πεζοπόρους αποστάσεων, δηλαδή μη μηχανοκίνητους. Από την άλλη, ήδη όταν έψαχνα να βρω το XCover 3, το οποίο έχει οθόνη 4.5" και βάρος 150γρ, βγήκε το πιο ακριβό XCover 4 με μεγαλύτερη οθόνη και άλλα πληθωρικά χαρακτηριστικά ανεβάζοντας και το βάρος -πάλι σημεία σκεπτικισμού για πεζοπορική και παρόμοιες χρήσεις. Δείγμα ότι κάποιος στη Samsung αποφάσισε ότι η σειρά πρέπει να είναι σαν τα τζιπ που προτιμούν στις πόλεις, δηλαδή σχεδιασμένα για να ανεβαίνουν μόνο σε πεζοδρόμια και όχι για τις συνθήκες που προορίζονται. Έτσι, επέμενα μέχρι να βρω το XCover 3.


Το βρήκα, τελικά, το είχα όλο το καλοκαίρι, αλλά δεν είχαν τύχει ακόμη οι πραγματικές συνθήκες όπου θα έδειχνε την κλάση του -πχ στα χαρακτηριστικά του αναφέρει αντοχή σε πλήρες βύθισμα σε νερό μέχρι 30λ.
Υπόψη, επίσης, ότι τα κινητά της κατηγορίας outdoor (είτε XCover είτε Active) έχουν συμβατό GPS και με το ρωσικό σύστημα Glonass (κάτι που πλέον έχουν και πολλά "απλά" κινητά). Με αποτέλεσμα ότι στην πράξη δεν έχω δεί να πιάνει λιγότερους από 10 δορυφόρους, και κλειδώνει σήμα σχεδόν σε δευτερόλεπτα (άντε σε ένα λεπτό, αν είναι στις κακές του). Ο δε μέσος όρος στην ακρίβεια στίγματος, που έχω παρατηρήσει, παίζει μέχρι τα 10 μέτρα. Έτσι, κάνει και αξιοπρεπή πλοήγηση στο αυτοκίνητο χωρίς χρήση mobile data -σημαντικό θέμα εκτός πόλης ή σε βουνά.
Η δε κάμερα, πράγματι όπως λένε πολλοί, δεν είναι για βραβείο φωτογραφίας, αλλά τουλάχιστον είναι καλή στο να αποτυπώσεις κάτι, δηλαδή είναι χρήσιμη σε δραστηριότητες και δουλειές γενικά (ενεργοποιείται από εξωτερικό κουμπί). Έχει τις γνωστές αυτόματες λειτουργίες. Η ανάλυση είναι σχετικά χαμηλή, στα 5MB. Η απόδοση χρώματος με φλας, κάπως αποχρωματισμένη, στα επίπεδα του μέσου ανταγωνισμού, η δε απόδοση χρώματος χωρίς φλας, αρκετά καλή. Η εστίαση (focus) είναι καλή, με δύο επιλογές, αυτόματη ή κοντινή (macro). Το ζούμ είναι μέχρι x4.

Τούτο το Σάββατο βιαστικός, λοιπόν, μπέρδεψα τη σακούλα του σακίδιου με το διπλωμένο πόντσο (ίδιο χρώμα) και... άφησα το πόντσο στο σπίτι.

Τα σύννεφα μαζεύτηκαν φτιάχνοντας αρχικά ένα συμπαγές γαλακτερό ταβάνι, και μετά πλησιάζοντας η δύση, φυσικά άρχισε και να σκοτεινιάζει. Ξεκίνησα για κάτω μισή ώρα πριν το σκοτάδι, ενώ ήδη φύσαγε και ψιχάλιζε γερά.
Στο δρόμο, όταν πλέον έπεσε το σκοτάδι για τα καλά, το γερό ψιχάλισμα μετατράπηκε σε παγωμένη ψιλή βροχή που έπεφτε μανιασμένα από όλες τις κατευθύνσεις, με ατμοσφαιρική θερμοκρασία 5°C σύμφωνα με το θερμόμετρο στο σακίδιο.

Εδώ οι λεπτομέρειες της άνευ... πόντσο πεζοπορικής φάσης




Αφού στήσαμε το σκηνικό... μάχης, πάμε τώρα στο κινητό.
Πριν ξεκινήσω είχα ελέγξει σχολαστικά το κούμπωμα στο πίσω καπάκι, το οποίο δεν έχει βίδες. Είχα το κινητό όλη την ώρα κρεμασμένο εξωτερικά, από την ειδική οπή της συσκευής και ασφαλισμένο για να μην κουνιέται με ένα λεπτό ιμάντα βέλκρο, μπροστά από τον ώμο στον ιμάντα εξάρτησης, χωρίς θήκη, χωρίς τίποτα πάνω του. Ήταν απλά κρεμασμένο όπως το... γέννησε το εργοστάσιο*.
Οπές, κουμπιά, οθόνη, πίσω καπάκι, όλα εκτεθειμένα στον καιρό, στο ανελέητο σφυροκόπημα της παγωμένης βροχής, και στα νερά που κυλούσαν.

Ούτε μια στιγμή, λοιπόν, ούτε σε ένα πάτημα οποιουδήποτε κουμπιού, πχ για να δω την ώρα, έδειξε οτι κάτι μπορεί να το επηρεάζει έξω από το κέλυφος του.
Συνεχίζοντας να βαδίζω, άναψα τον φακό κεφαλής, που δεν είναι αδιάβροχος και τον βάζω κάτω από το τζόκεϋ όταν βρέχει, αλλά το φως έπεφτε στην αντάρα και με στράβωνε σαν να ήμουν σε σύννεφο. Ως μη αδιάβροχος, ο φακός τώρα δεν μπορούσε να μπεί στο γόνατο, όπως πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις ορατότητας, και τον έκλεισα. Τότε, σκέφτηκα,να δοκιμάσω τον φακό του κινητού. Κανένα βραχυκύκλωμα, άστραψε ο τόπος, και αφού δεν είχα τρόπο να το δέσω στο γόνατο, το άναβα (έχει κατευθείαν εξωτερικό κουμπί για αυτό) όποτε είχα αμφιβολίες για το έδαφος, κρατώντας το χαμηλά με το χέρι (το εναλλακτικό κόλπο).

Πήρα τηλέφωνο, για να το δοκιμάσω. Με την ευκαιρία και να ενημερώσω ότι κατέβαινα. Το νερό έτρεχε ανάμεσα στο αυτί και το κινητό, το χέρι μου είχε παγώσει και ανυπομονούσα να κλείσω το τηλέφωνο για να το βάλω πάλι στην τσέπη (το χέρι), ενώ το κινητό έμενε αδιάφορο για τα συμβαίνοντα. Ο συνομιλητής μου με άκουγε κανονικά, καμία διακοπή ή ρετάρισμα, και εγώ τον άκουγα κανονικά από το μεγάφωνο που τελικά ενεργοποίησα για τον θόρυβο της βροχής και του αέρα.
Λίγο spooky η όλη σκηνή επικοινωνίας (αν την είχα σε βίντεο θα γινόταν τρελό viral) μέσα στη νύχτα, η δε τεχνολογία βγήκε παληκάρι.
Μένει να το δούμε και σε χιονοθύελλα.

___
update Δεκέμβριος 2017
Βρέθηκα στην ανάγκη, μισο-προετοιμασμένος, να ανέβω την Χούνη εκτός προγράμματος με χιόνια. Κάπου στα ψηλά, έπρεπε να σφίξω την γκέτα. Όπως κρατούσα το κινητό στο χέρι γιατί το μονοπάτι εξαφανιζόταν κάθε τόσο, για να μην χάσω το σήμα gps δεν το έβαλα προσωρινά πχ στην τσέπη αλλά το κάρφωσα για λίγο στο χιόνι δίπλα μου, και δεν "κατάλαβε" τίποτα. Αν απλά είχα χώσει κάποιο τούβλο στο χιόνι θα ήταν το ίδιο -και υπόψη ότι το κινητό στην κάτω πλευρά έχει την υποδοχή usb.




Σε όλη τη διαδρομή, με -3°C, πολύ άνεμο και ψιλό σκληρό χιόνι να πέφτει με δύναμη, δεν έδινα σημασία για την κατάσταση του κινητού που, όταν δεν το κρατούσα, ήταν κρεμασμένο πάνω μου εξωτερικά. Όμως προσοχή, δεν ξέρω ακόμη, σε πιο παρατεταμένες και πιο ακραίες συνθήκες πως θα ήταν η κατάσταση του κινητού.

____________
*  Σύμφωνα με πολλούς χρήστες (έχουν αναφερθεί και σπασμένες οθόνες από ατυχήματα) το κινητό εξακολουθεί να χρειάζεται θήκη προστασίας από χτυπήματα και "τζαμάκι" προστασίας οθόνης, παρά τα πράγματι ανθεκτικά του χαρακτηριστικά. Πολύ περισσότερο λόγω των συνθηκών που χρησιμοποιείται, είτε σε εξορμήσεις υπαίθρου είτε σε εργασίες με ανάλογες ανάγκες. Απλώς, στο δικό μου έχω αμελήσει μέχρι στιγμής τη σχετική προμήθεια.


   Βλέπε και GPS για πεζοπορία στο βουνό, στο κινητό