Για την εύκολη ανάγνωση σε κινητά, κάντε διπλό ταπ στην περιοχή της σελίδας που σας ενδιαφέρει.
Showing posts with label Αγια Τριαδα. Show all posts
Showing posts with label Αγια Τριαδα. Show all posts
Ένα παλιό μονοπάτι για το Μπάφι
11 Νοε 2019
Savvas Hiker Ανατρέχοντας στην αρθρογραφία του προηγούμενου αιώνα, ξετρύπωσα τυχαία αυτή την εικόνα.
Το σημαντικό σε αυτή τη φωτογραφία του καταφυγίου στο Μπάφι λοιπόν, πέραν της ομορφιάς της, είναι το σημείο από το οποίο πάρθηκε.
Πάμε πρώτα στη συνολική υπόθεση.
Από διάφορες στο περίπου κουβέντες που είχα μικρός στο παρελθόν με παλαιούς (πχ με τον αείμνηστο Αλέξη Καρέρ, και άλλους) πριν από παρα πολλά χρόνια σε άσχετα θέματα συζήτησης, και, από διάφορα τυχαία ευρήματα κατα καιρούς στο τοπίο, φαινόταν παραπάνω από σίγουρο ότι πολύ παλιά υπήρχε από δυτικά (πχ από Αγία Τριάδα) και δεύτερο μονοπάτι που πήγαινε στην πηγή Μπάφι, και αργότερα στο καταφύγιο που φτιάχτηκε στα τέλη του '30.
Love at first sight
28 Οκτ 2018
Savvas HikerΗ Αγία Τριάδα, ακόμη και καμένη, είναι έρωτας. Όπως και όλη η Πάρνηθα.
Φανταστείτε αυτό το μέρος πως ήταν, με το δάσος να πιάνει όλη την περιοχή. Πως ήταν το καλοκαίρι, το χειμώνα, την αυγή μέσα στην υγρασία και το σύννεφο, το σούρουπο, με τα χιόνια, χωρίς χιόνια. Χίλιες και μια εικόνες για τον διαβάτη, και αισθήσεις.
Φοβάσαι όταν ανεβαίνεις στο τελεφερίκ;
4 Απρ 2018
Γιώργος ΑλεξόπουλοςΈχουμε λοιπόν ένα χρόνο, ενάμιση, που ακούμε ότι θα μετεγκατασταθεί το Καζίνο, αλλά οι περισσότεροι έχουμε ακόμη μια αόριστη γνώση της είδησης.
Μετά από τυχαίες κουβέντες μεταξύ μας, κατα καιρούς, στα μονοπάτια, στις καμπίνες του τελεφερίκ, στις βεράντες των καταφυγίων, στις πηγές, στα διάσελα, με διάφορες υποθέσεις και απόψεις, έκατσα και το έψαξα.
Προσοχή, ως επισκέπτη, ορειβάτη, φυσιολάτρη, δρομέα, εκδρομέα, λάτρη της Πάρνηθας, τα παρακάτω σε ενδιαφέρουν πολύ περισσότερο από ότι νομίζεις, υπάρχει κερασάκι.
Παλιές φωτογραφίες
29 Δεκ 2017
Savvas HikerΟι υπότιτλοι είναι αυτοί που έβαλαν οι αρχικοί πόστερς, εκτός από όσες δεν είχαν και τις συμπλήρωσα.
![]() |
1958 Τελευταία χρονιά που η "Ανάβαση της Πάρνηθας"
συμμετείχε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. 4troxoi.gr |
![]() |
| Rally Πάρνηθα (σ.σ. άγνωστη χρονολογία) saronicmagazine.com |
![]() |
1943, Πάρνηθα
(σ.σ. το όνομα της εικόνας είναι "Φλωράκης - Κωνσταντινίδης") poetry.ee.auth.gr |
Αγία Τριάδα - Ταμίλθι - Φυλή, κατάβαση ή ανάβαση
2 Δεκ 2017 ενημέρωση Νοέμβριος 2021
Savvas Hiker
Η πηγή στο Ταμίλθι
Από τις παλιές εποχές, άγνωστο από πότε, πολλές δεκαετίες πριν, αυτή η κλασική διάσχιση γινόταν περισσότερο σαν κατάβαση, σε όλο αυτό το συνεχόμενο τοπίο εναλλαγών, στα χρόνια προ καμένων. Ίσως και σαν μια χειμωνιάτικη κατάληξη, τότε, στις ταβέρνες στη Φυλή. Ήταν καλή και αργά την άνοιξη ή νωρίς το φθινόπωρο, αφού η ζέστη του κάμπου σε βρίσκει στο τελείωμα της ημέρας.
Γενικά, ως κατάβαση, είναι μακριά και χαλαρή επιτρέποντας έτσι να ρεμβάζεις το τοπίο, και την προτιμούσαν συχνά σαν μια από τις κοντινές διαδρομές ρουτίνας και ξεκούρασης μετά από εξορμήσεις σε άλλα βουνά.
Η διαδρομή αυτή, στην ουσία, αποτελούσε και έναν κεντρικό άξονα αναφοράς στις διαδρομές της νοτιοδυτικής Πάρνηθας. Έφτανες να προσθέτεις σιγά-σιγά, ας πούμε, παραλλαγές ή παρακάμψεις τέτοιες που κάποτε παρέκλινες πηγαίνοντας από το Κλημέντι και μετά κατέβαινες από το φρούριο της Φυλής, ή πηγαίνοντας από Γκούρα μετά Σπήλαιο Πανός και μετά Άρμα κατεβαίνοντας από Κλειστών.
Το Άρμα, κατηφορίζοντας από το Ταμίλθι
Γγρουαου
11 Σεπ 2017
Savvas Hiker Πάνε πάρα πολλά χρόνια - απαγορεύεται να ρωτήσετε πόσα - από μια μέρα που συνόδευα μια κοπέλα σε μια περιήγηση στο Δάσος των Γιγάντων και τα πέριξ. Ήταν ότι είχα πάρει το κολάι της ορειβασίας, βασικά, δεν με έπιανες πουθενά. Είχα βγάλει και την πρώτη μου σχολή αναρρίχησης, στη Βαρυπόμπη. Αλλά ακόμη δεν είχα εξοικειωθεί αρκετά με τα υπόλοιπα στη φύση, τα ζώα, τα φυτά, τα καιρικά φαινόμενα, την ανάγνωση του εδάφους, και όλα αυτά.
Είχαμε ξεκινήσει, λοιπόν, από την Αγία Τριάδα, πιάσαμε από το χιονοδρομικό στο Παληοχώρι, ανηφορίσαμε αριστερά από την "πίστα", περάσαμε τη ράχη, και βγήκαμε ψηλά στο δρομάκι που κατηφορίζει στην κοιλάδα του περίφημου δάσους - τότε, εποχές προ καμένων. Εκεί σταθήκαμε. Από κάτω μας τα γιγάντια έλατα με τις σκοτεινές τους γωνιές, τα θροΐσματα στην ησυχία, και τα καλλίγραμμα μονοπάτια με τους ύποπτους ίσκιους. Γύρισε και με κοίταξε με ένα χαμόγελο ευτυχίας, τα μάτια της έλαμπαν, το πρόσωπο της μαζί με τη δροσιά του βουνού αντανακλούσε το φως. Εγώ απολάμβανα τη στιγμή.
Ξάφνου χαμηλά, από τη στέγη του δάσους, αντιλάλησε ένας άγριος βρυχηθμός. Το ξάφνιασμα μου ήταν τέτοιο που δεν πρόλαβα να καταλάβω αν ήταν απλώς κάποιο... αλυσοπρίονο ή - διάολε - κάποια αρκούδα. Θα μου πείτε, αρκούδα στην Πάρνηθα; Γιατί, μήπως ήξερα τότε αν είχε αρκούδες στην Πάρνηθα - βασικά τίποτα δεν ήξερα - ή αν μπορούν και αν έχουν όρεξη από την Πίνδο να διαβούν ολόκληρη Στερεά και να ξημερωθούν σε καμιά Πάρνηθα; Άσε που τα βουνά και τα δάση της Πάρνηθας με το μυστήριο και τη μαγεία τους δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια να επιμείνεις, ειδικά όταν δεν τα είχαν ξεκοιλιάσει ακόμη, σε ότι θα περίμενες να συναντήσεις με τη λογική.
"Αρκούδα;!", έκανε η κοπελιά και γαντζώθηκε επάνω μου.
Μου ήρθε να ξεφωνίσω και εγώ, με μάτια ορθάνοιχτα σαν πιατάκια του καφέ, "Αρκούδα;", και να το βάλω στα πόδια τρεχαπετάμενος. Αλλά στάθηκα κύριος.
"Λες να'ναι αρκούδα;", ψέλισα παριστάνωντας τον αρειμάνιο ορεσίβιο.
"Καλύτερα να πάμε προς τα πίσω", συνέχισα, "να κάνουμε μια άλλη διαδρομή, και βλέπουμε".
Τέλοσπαντων, ωραία περάσαμε, όπως περνάς πάντα στο βουνό. Το βράδυ σε κάποια φάση γύρισα σπίτι.
Είχαμε ξεκινήσει, λοιπόν, από την Αγία Τριάδα, πιάσαμε από το χιονοδρομικό στο Παληοχώρι, ανηφορίσαμε αριστερά από την "πίστα", περάσαμε τη ράχη, και βγήκαμε ψηλά στο δρομάκι που κατηφορίζει στην κοιλάδα του περίφημου δάσους - τότε, εποχές προ καμένων. Εκεί σταθήκαμε. Από κάτω μας τα γιγάντια έλατα με τις σκοτεινές τους γωνιές, τα θροΐσματα στην ησυχία, και τα καλλίγραμμα μονοπάτια με τους ύποπτους ίσκιους. Γύρισε και με κοίταξε με ένα χαμόγελο ευτυχίας, τα μάτια της έλαμπαν, το πρόσωπο της μαζί με τη δροσιά του βουνού αντανακλούσε το φως. Εγώ απολάμβανα τη στιγμή.
Ξάφνου χαμηλά, από τη στέγη του δάσους, αντιλάλησε ένας άγριος βρυχηθμός. Το ξάφνιασμα μου ήταν τέτοιο που δεν πρόλαβα να καταλάβω αν ήταν απλώς κάποιο... αλυσοπρίονο ή - διάολε - κάποια αρκούδα. Θα μου πείτε, αρκούδα στην Πάρνηθα; Γιατί, μήπως ήξερα τότε αν είχε αρκούδες στην Πάρνηθα - βασικά τίποτα δεν ήξερα - ή αν μπορούν και αν έχουν όρεξη από την Πίνδο να διαβούν ολόκληρη Στερεά και να ξημερωθούν σε καμιά Πάρνηθα; Άσε που τα βουνά και τα δάση της Πάρνηθας με το μυστήριο και τη μαγεία τους δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια να επιμείνεις, ειδικά όταν δεν τα είχαν ξεκοιλιάσει ακόμη, σε ότι θα περίμενες να συναντήσεις με τη λογική.
"Αρκούδα;!", έκανε η κοπελιά και γαντζώθηκε επάνω μου.
Μου ήρθε να ξεφωνίσω και εγώ, με μάτια ορθάνοιχτα σαν πιατάκια του καφέ, "Αρκούδα;", και να το βάλω στα πόδια τρεχαπετάμενος. Αλλά στάθηκα κύριος.
"Λες να'ναι αρκούδα;", ψέλισα παριστάνωντας τον αρειμάνιο ορεσίβιο.
"Καλύτερα να πάμε προς τα πίσω", συνέχισα, "να κάνουμε μια άλλη διαδρομή, και βλέπουμε".
Τέλοσπαντων, ωραία περάσαμε, όπως περνάς πάντα στο βουνό. Το βράδυ σε κάποια φάση γύρισα σπίτι.
"Πως τα πέρασες;", με ρώτησε ο πατέρας μου.
"Όλα καλά ρε πατέρα, αλλά μάλλον ακούσαμε αρκούδα!", και περιέγραψα όλη τη φάση με μπόλικη αναπαράσταση - έκανα μέχρι και το τρομερό "ΓΓΡΟΥΑΟΥ" που είχαμε ακούσει.
Ο βουνοσπουδαγμένος πατέρας μου έφερε το χέρι στο μουστάκι, τάχα να το χαϊδέψει, κρύβοντας κάτι μεταξύ γέλιου και χαμόγελου.
"Δε μου λες, γιέ μου, τι μήνα έχουμε;"
"Σεπτέμβριο", έκανα εγώ.
"Λοιπόν, το φθινόπωρο μαρκαλιούνται τα ελάφια και τα αρσενικά μουγκανίζουν όλη μέρα"
"Σοβαρά μιλάμε τώρα;", αποκρίθηκα, "ρε σου λέω έτρωγε σίδερα να πούμε!"
"Απλά έπεσες σε ελάφι που δεν είχε κέφια", απάντησε, "αν μούγκριζε συνέχεια κάτι θα καταλάβαινες", και έσκασε στα γέλια μέχρι που άρχισε να βήχει κιόλας...
___
____________
Δημόσιες συγκοινωνίες για την Πάρνηθα
23 Μαι 2016 ανανέωση Δεκ 2021
Savvas HikerΠοιες είναι οι δημόσιες συγκοινωνίες που συνδέουν άμεσα την Πάρνηθα, έστω τους πρόποδες, με την Αθήνα των εκατομμυρίων κατοίκων;
Απάντηση : καμία!
Αν το βάλετε πείσμα να πάτε, ντε και καλά, χρησιμοποιώντας τις δημόσιες συγκοινωνίες - έστω μέχρι τους πρόποδες - θα ανακαλύψετε διάφορα.
- - -
[ ανανέωση Δεκ 2021 ]
Ο ΟΑΣΑ επανέφερε τους χάρτες όπου μπορεί κάποιος να δεί οπτικά και συγκεντρωτικά τις διαθέσιμες διαδρομές για μια περιοχή.
- - -
Μαυροβούνι (Καζίνο) - Αη Γιώργης Κεραμιδιού - Μετόχι (τελεφερίκ), κατάβαση σκι
16 Μαι 2016 ενημέρωση Ιανουάριος 2017
Savvas Hiker
Γενικά
Ορειβατικά χωρίς χιόνι, είναι κάπως βαρετή σε αυτή τη χάραξη, αλλά είναι έξοχη για όσους είναι καλοί μεν στην πεζοπορία αλλά δεν έχουν ακόμη σχέση με τα βουνά και θα ήθελαν μια πρώτη επαφή με τη μαγευτική φύση του βουνού γενικά, και την Πάρνηθα ειδικότερα, σε μια μεγαλούτσικη αλλά άνετη διαδρομή. Στην περίπτωση αυτή είναι καλή και σαν ανάβαση και σαν κατάβαση, στην κάθε περίπτωση με τις δικές της χάρες.
Χιονοδρομικά είναι κατάλληλη για μια συνεχή και χαλαρή μακριά κατάβαση με αλπικά σκι (δηλαδή καταβάσεων), κάτι σαν μεγάλη βόλτα αναψυχής. Είναι πανεύκολη και μπορεί να την κάνει οποιοσδήποτε έχει φορέσει σκι καταβάσεων τουλάχιστον για μία σεζόν.
Στη χειρότερη περίπτωση, ένας που νιώθει ακόμη αρχάριος σκιέρ, θα βγάλει τα σκι για 50μ στην είσοδο του μονοπατιού από το χωματόδρομο μετά το διάσελο της Κυράς, όπου το χιόνι κρύβει και παλούκια από τα καμένα. Για άλλο τόσο κατηφορίζοντας από τον Αη Γιώργη στην αρχή του εκεί σκέλους. Και για λιγότερο από τόσο, λίγο πριν βγεί από το μονοπάτι πάλι στο χωματόδρομο στο ρέμα του Αη Γιώργη.
Η Πάρνηθα πριν καεί (περ.1985). Η διαδρομή με ορειβατικά σκι και εκκίνηση από Μπάφι, σε ημέρα με συμπιεσμένο χιόνι στο δρόμο.
Εναλλακτικά για να είναι απόλυτα σίγουρος για τις χιονοδρομικές του δυνατότητες, μπορεί να μην μπει καν στο μονοπάτι του Αη Γιώργη μετά το διάσελο της Κυράς, και απλά να συνεχίσει σκιάροντας δρόμο-δρόμο, μπαίνοντας παρακάτω πάλι στη διαδρομή, μετά από 3,5χλμ.
Εννοείται οτι γίνεται και με ορειβατικά σκι (Randonee).
Με σκι αντοχής (Langlauf), δεν γίνεται. Χρειάζεται έμπειρο σκιέρ, με κατάλληλες συνθήκες χιονιού, εφόσον γίνει μόνο από το δρόμο, και πάλι δεν είναι σίγουρο το αποτέλεσμα.
Για Snowboard, η διαδρομή δεν έχει επαρκείς κλίσεις.
Την ίδια ακριβώς κάνουν και ορεινοί ποδηλάτες, με την άνθηση της δραστηριότητας μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας, σαν μια σχετικά εύκολης επιφάνειας απλή διαδρομή.
Το ψυχρό αεράκι, τα συνεχή τοπία με την απέραντη σχεδόν θέα, οι εναλλαγές του βουνού, σε συνδιασμό με τη χαλαρή ευκολία της διαδρομής με τη χιονοδρομική έννοια, και τόσο κοντά στην πόλη, είναι μια εμπειρία που θα ήθελες να τη ζεις κάθε μέρα σαν απλή βόλτα.
Εννοείται οτι γίνεται και με ορειβατικά σκι (Randonee).
Με σκι αντοχής (Langlauf), δεν γίνεται. Χρειάζεται έμπειρο σκιέρ, με κατάλληλες συνθήκες χιονιού, εφόσον γίνει μόνο από το δρόμο, και πάλι δεν είναι σίγουρο το αποτέλεσμα.
Για Snowboard, η διαδρομή δεν έχει επαρκείς κλίσεις.
Την ίδια ακριβώς κάνουν και ορεινοί ποδηλάτες, με την άνθηση της δραστηριότητας μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας, σαν μια σχετικά εύκολης επιφάνειας απλή διαδρομή.
Το ψυχρό αεράκι, τα συνεχή τοπία με την απέραντη σχεδόν θέα, οι εναλλαγές του βουνού, σε συνδιασμό με τη χαλαρή ευκολία της διαδρομής με τη χιονοδρομική έννοια, και τόσο κοντά στην πόλη, είναι μια εμπειρία που θα ήθελες να τη ζεις κάθε μέρα σαν απλή βόλτα.
Μετόχι - διάσελο Σκάλας - Μαυροβούνι (Καζίνο), ανάβαση
3 Μαρ 2016 ενημέρωση Φεβρουάριος 2017
Savvas HikerΈχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είτε ως ανάβαση είτε ως κατάβαση. Προσωπικά την προτιμώ σαν κατάβαση, γιατί με χαλαρώνει και την επιλέγω σε ανάλογες περιόδους, διασκεδάζοντας με τον ρυθμό που μπορεί να αναπτύξει κανείς στα περισσότερο ορειβατικά της κομμάτια ταυτόχρονα έχοντας την άνεση να ατενίζει το τοπίο.
Γενικά
Δεν είναι από τις μεγάλες διαδρομές και βρίσκεται κοντά στις άμεσες προσβάσεις από τον αστικό ιστό προς την Πάρνηθα. Πριν τη φωτιά περνούσε μέσα από ένα μαγευτικό ψηλό ελατόδασος. Ακόμη και σήμερα έχει πολλά στοιχεία από την παλιά της γοητεία. Με το πευκόδασος στις υπώρειες του Αέρα, την αναμέτρηση του οδοιπόρου στη Σκάλα της Κυράς με τα σαθρά και τα στοιχεία του καιρού, την πανοραμική θέα προς την Αθήνα, τα ελάφια, και τη διέλευση από διάφορα σημαντικά τοπονύμια της Πάρνηθας.
Η διαδρομή αυτή, όσον αφορά το βασικό κομμάτι Μετόχι - Παληοχώρι, είναι και σημαντική συνδετήρια από το νότο προς τις κορυφές ή τη Σκίπιζα, ή ακόμη και για διάσχιση της Πάρνηθας εναλλακτικά στην ανάβαση της Χούνης.
Απαιτείται μια περιβαλλοντική ευαισθησία, από πλευράς του οδοιπόρου, όταν επιλέγει την παραλλαγή της κατευθείαν διέλευσης μεταξύ του Δάσους των Γιγάντων και το Παλιοχώρι ώστε να μην διαταράσει την ζωή πολλών ελαφιών που ζουν εκεί. Τα οποία έχουν μοιράσει την περιοχή ανα οικογένειες-κοπάδια, απροστάτευτα πλέον από την κάλυψη που παρείχε κάποτε το πανύψηλο ελατόδασος. Τώρα τα προστατεύει, κατα μία έννοια, η κατάσταση στα καμένα που κάνει αρκετά δύσβατα ή έχει εξαφανίσει κατά περίπτωση τα εκεί μονοπάτια, τα οποία αποφεύγονται από τους περισσότερους. Μια από τις οικογένειες των εκεί ελαφιών είναι αυτή που εμφανίζεται, εξοικειωμένη με τους ανθρώπους, να βόσκει και στον άξονα την κεντρικής ασφάλτου ανάμεσα Ξενία-Αγ.Τριάδα. Δυστυχώς έχουν συνηθίσει τόσο που επιζητούν και το να τρέφονται από τους περαστικούς που τα χαζεύουν, με οτι αυτό συνεπάγεται για τα ίδια τα ελάφια.
Διάσχιση Πάρνηθα - Αυλώνας
29 Φεβ 2016 ενημέρωση Νοε 2015
Savvas Hiker
Γενικά
Η πιο εύκολη παραλλαγή μιας από τις μεγάλες διασχίσεις της Πάρνηθας.
Η κλασσική εκδοχή αυτής της διάσχισης μέχρι τον σιδ.σταθμό Αυλώνα ξεκινά από την Αγ.Τριάδα, με καθιερωμένο το σημείο εκκίνησης από τις εποχές που ανέβαινε στην Πάρνηθα το λεωφορείο 714.
- - - - - - -
Η διακοπή της γραμμής του 714, μαζί με τη διακοπή των άλλων γραμμών που προσέγγιζαν τους πρόποδες του βουνού σε διάφορα σημεία, στη συνέχεια αντικαθιστώντας τες με τοπικά δρομολόγια, υποβάθμισε όλες τις κλασικές διαδρομές και διασχίσεις, φέρνοντας μέχρι και νέα "ήθη" στον τρόπο επισκεψιμότητας και πεζοπορίας στο βουνό. Έτσι, αναβίωσαν ή δημιουργήθηκαν πεζοπορικές διαδρομές που μέχρι τότε ήταν κάπως ανορθόδοξο (ή και "ξεπεσμός" ακόμη) το να σκεφτούμε να τις κάνουμε. Ταυτόχρονα, αυξήθηκε κατακόρυφα η επισκεψιμότητα στο βουνό με τη χρήση ΙΧ, οπότε ας μην επεκταθώ, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.
- - - - - - -
Στις μέρες μας η εκκίνηση της κλασσικής διαδρομής συνηθίζεται είτε από το Καζίνο (Μαυροβούνι), είτε από το καταφύγιο Μπάφι, είτε από το καταφύγιο Φλαμπούρι, ανάλογα πως ανεβήκαμε στην Πάρνηθα.
Φυσικά, μπορεί να γίνει και μια πλήρης διάσχιση, ξεκινώντας είτε από τη Φυλή είτε από το Μετόχι, από όπου ξεκινάνε οι πολύ μεγάλες διασχίσεις του ορεινού όγκου, αλλά το βασικό πρόβλημα είναι και πάλι τα μεταφορικά μέσα και οι σημερινές συγκοινωνίες. Πολύ παλιά που επιτρεπόταν η διανυκτέρευση στο δάσος, ή τέλοσπαντων δεν απαγορευόταν δια ροπάλου, γίνονταν συχνά τέτοιες μεγάλες διασχίσεις, για δε τη μεταφορά μας συνδιάζαμε τις συγκοινωνίες με διάφορα μέσα πρόσβασης, ακόμη και με τοπικά φορτηγάκια ή ταξί.
Οι γενικές οδεύσεις των διασχίσεων που αφορούν τον Αυλώνα είναι μέχρι Λημικό, είτε από ανατολικά του Όρνιου
είτε με ανάβαση στο διάσελο της Λυκοποριάς είτε από δυτικά της Καραβόλας, και μετά συνεχίζουν από κοινού για Βούντημα-Αυλώνα. Οι από δυτικά της Καραβόλας εγκαταλείπονται σταδιακά, όσο περισσότερο χειροτερεύει η κατάσταση των μονοπατιών στα καμένα.
Επίσης, στις παραπάνω γενικές οδεύσεις, μπορούν να γίνουν διάφορες παραλλαγές-παρακάμψεις, που όμως είναι χωρίς σήμανση, ενώ ταυτόχρονα, οποιοδήποτε διαφορετικό δρομολόγιο από την κλασική που παραθέτω εδώ (τη μια από τις δύο παραλλαγές της, η άλλη είναι μέσω Λυκοποριάς), έχει τμήματα που προσθέτουν κόπο και αναβάσεις στην ήδη μακρά διαδρομή.
Αυτή η παραλλαγή της κλασική διαδρομής, δηλ η από ανατολικά του Όρνιου, είναι στην ουσία μια μακρά γλυκιά κάθοδος. Συναντώντας μόνο κάποιες ανηφορούλες, που δεν λέγονται "αναβάσεις", και ανάλογα από που έχουμε ξεκινήσει.
Subscribe to:
Posts (Atom)








