Καζίνο - Λυκοποριά - Παλιομήλεσι - Σαλονίκι - Μπάφι, κυκλική

19 Μαρ 2020    
Savvas Hiker  



    Ο Μάνος (20) και ο Μήτσος (22), ανερχόμενοι της ορειβατικής πεζοπορίας, αποφάσισαν μια μέρα (8 Μαρ) να κάνουν μια πολύ μεγάλη διαδρομή, που δεν έχουν ξανακάνει. Έτσι, μόνοι τους. Μελέτησαν πρόχειρα το χάρτη, πιθανόν δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στο ανάγλυφο, καθυστέρησαν και στην εκκίνηση, για τα κοινωνικά τους στο βουνό, και έφυγαν με βάρκα την ελπίδα ότι οι αντοχές της νεότητας αντικαθιστούν τη σύνεση τη γνώση και την προετοιμασία.

Το χιόνι φέτος το Μάρτη

5 Μαρ 2020    
Αλέξανδρος Ροζακίτης 

Σημερινή φωτο. Δεξιά, το έδαφος κανονικά έχει κάθετη τομή περί τα 3μ, ενώ τώρα μοιάζει με ενιαία πλαγιά.


Στις δασωμένες περιοχές, πάνω από τα 900μ υψόμετρο, τα μονοπάτια -ιδίως τα σκιερά- έχουν ακόμα πολύ χιόνι με βάθος περίπου από 1 έως και 3μ. Τώρα είναι συμπιεσμένο και κατάλληλο για βάδιση αλλά, λόγω του σχετικά χαμηλού υψομέτρου της Πάρνηθας, υπάρχουν παντού απρόβλεπτα σημεία όπου η επιφάνεια υποχωρεί απότομα στο πάτημα του ποδιού, με πιθανότητα τραυματισμού από τα υποκείμενα βράχια, ρίζες, ξύλα, κλπ.

Τατόι, πλήρης κυκλική διαδρομή πυρήνα

27 Φεβ 2020      Ενημέρωση Φεβρουάριος 2020 
Savvas Hiker  



Γενικά

Προλάβετε να γευτείτε την αυθεντική ρομαντική ομορφιά του Τατοΐου, άλλων εποχών, όπως ακόμη αυτή αναδύεται μέσα από τη μελαγχολική πατίνα του τοπίου, πριν "αναπαλαιωθεί". Τώρα είναι σακατεμένη και γερασμένη μεν, αλλά ακόμη με εμφανή τα γνήσια χαρακτηριστικά της, και το κυριώτερο, την "αύρα" του χώρου και του τοπίου. Μετά τις επεμβάσεις, δεν ξέρουμε πως θα είναι.

Πρόκειται -από ότι ακούγεται είναι οριστικό- σύντομα να αναπαλαιωθεί και αξιοποιηθεί τουριστικά και εμπορικά, με αγροκαλιέργειες, καφετέρια και μουσείο στην έπαυλη, ξενοδοχείο στο παλαιό "Τατόιον", και μάλλον αυτά είναι η αρχή. Τα οποία σαφώς θα αναδεικνύουν το χώρο αλλά από την ελληνική εμπειρία πολύ φοβάμαι ότι τότε θα έχει εικόνα κάποιας ατραξιόν φκιασιδωμένης, με περίπου αρμόζοντα υλικά και μια στο περίπου αισθητική και σκηνογραφία, η οποία θα αφαιρεί ακριβώς αυτό, τη γνήσια αίσθηση του χώρου, την πατίνα της χρήσης και του χρόνου στα πράγματα και στο τοπίο. Στην τώρα μορφή της, την έστω ρημαγμένη από την τρομερή εγκατάλειψη, παρόλαυτα, κάποιος διαβαίνοντας ανάμεσα στη ζούγκλα του κήπου της έπαυλης, στους ελαιώνες, στα κτήρια υπηρεσιών και κατοικιών, μπορεί άνετα να φαντάζεται τους εργάτες που περιποιούνταν τις ελιές, τον χανιτζή που άκουγε γκρίνια για τη χτεσινοβραδυνή φασαρία κάποιες φορές, βλέπεις, τα σπίτια είναι τόσο κοντά, τους αξιωματικούς που έσπευδαν νευρώδεις να προλάβουν διαταγές, τους φρουρούς στο φυλάκιο να κρατούν το όπλο "παρα πόδα" και να στρίβουν "τον μύστακα" με χωριάτικη αυταρέσκεια. Μπορεί ακόμη να φαντάζεται τον διευθυντή περιδιαβαίνοντα σβέλτο το κτήμα να ανταλάσσει ατάκες για να δείχνει οικείος και ταυτόχρονα σεβαστός, τις εποχικές εργάτριες να έρχονται ανεβασμένες στην καρότσα του φορτηγού του κτήματος, τις κυρίες με τα ομπρελίνα να διασχίζουν τις σκοτεινές αλέες στον απόμερο κήπο του παλατιού, τους πρίγκηπες σε στοχαστικούς περιπάτους στην Κιθάρα, τις φωνές από το γραφείο του βασιλιά στον υπασπιστή που στέκεται κλαρίνο.

Μπορεί να φαντάζεται, τον επιστάτη να χτυπάει την καμπάνα για να σχολάσουν από τις δουλειές στα πέρατα του κτήματος, ενώ το σφυρί του Μαγγανά στη "μάνδρα" αντηλαλεί τις τελευταίες νότες στο ζεστό μέταλλο, οξύκορφες όπως η στέγη του βουτυροκομείου απέναντι, πριν σενιάρει το φορτηγό για την επομένη. Ο επισκέπτης μπορεί ακόμη να φαντάζεται χαλαρά, το σούρουπο τη μελωδία του πιάνου να απλώνεται στον κήπο από τη βασιλική έπαυλη. Την κυρία διευθυντού, περιμένοντας το σύζυγο στην ανατολική πτέρυγα του Διευθυντηρίου, να στρώνει με την υπηρέτρια το δείπνο στη βεράντα. Και τόσα άλλα. Θα μπορούσα να γράψω ένα μεγάλο μυθιστόρημα με τις άπειρες πινελιές, δυσάρεστες και ευχάριστες, που βγαίνουν αβίαστα με τη φαντασία περιδιαβαίνοντας το χώρο και τα ίχνη που άφησε σε αυτόν μια τόσο γραφική συνάμμα και ιστορική κοινότητα, δεμένη με τη νεότερη ιστορία της χώρας όσο και με το φυσικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής. Προλάβετε γιατί, εκτός από αυτή την αύρα που φοβάμαι ότι θα πνιγεί, δεν θα μπορούμε ούτε να λοξοδρομούμε μεταπηδώντας από τον ένα δρομίσκο στον άλλο, όπως τώρα χαζολογώντας στο χαλαρό. Πολύ φοβάμαι ότι, έστω σταδιακά σε βάθος χρόνου, τα πάντα στο κτήμα θα είναι φορμαρισμένα με διάφορες απαγορεύσεις και οριοθετήσεις, ταλαίπωρους σεκιούριτι και βιαστικούς σερβιτόρους, και πλήθη ανάλογα ενός εμπορικού κέντρου, ή μελλοντικά, ανάλογα μιας ελληνικής "ντίσνεϋλαντ".

-  -  -

Στην επι τόπου αναγνώριση κτηρίων και εγκαταστάσεων, αλλά και στη φαντασία μου για την κοινότητα των ανθρώπων, το βοήθημα βάσης ήταν κείμενα στο διαδίκτυο του ιστορικού του Τατοΐου, Κώστα Σταματόπουλου, που παρέθεσα σε διαδραστική διαμόρφωση εδώ, και εδώ.

Με παράλληλο βοηθό τα κείμενα, θα δούμε αναλυτικά μια πεζοπορική διαδρομή που διέρχεται από όλο τον πυρήνα του κτήματος, τα κτήρια και τις εγκαταστάσεις.

Τατόι, Κτήρια & Εγκαταστάσεις

21 Φεβ 2020      ανανέωση Φεβρουάριος 2020 
Savvas Hiker  


   Συνεχίζοντας την προετοιμασία, ενόψει της σειράς των πεζοπορικών διαδρομών στο Τατόι, ακολουθεί μια παράθεση των κτηρίων.

   Σαν βάση, αντέγραψα το άρθρο από το tatoi.org. Δικές μου εμβόλιμες σημειώσεις είναι με μπλε χρώμα, σε αγκύλες [] με τα αρχικά sh. Όσες φωτο προστέθηκαν από το μπλογκ, πέραν αυτών του πρωτότυπου κειμένου, έχουν σχετική σήμανση. Για να είναι αξιοποιήσιμη η λίστα των κτηρίων από έναν επισκέπτη του χώρου, πρόσθεσα ένα σύστημα συνδέσμων μαζί με πίνακα περιεχομένων, συνδέοντας και κάποια στοιχεία από το "Τατόι, στορική αναδρομή", εξωτερικούς συνδέσμους σε τοπονύμια και ονόματα, και χάρτη με τα κτήρια για τον εντοπισμό και την αντίληψη στο χώρο.

Τατόι, ιστορική αναδρομή

19 Φεβ 2020      ανανέωση Φεβρουάριος 2020 
Savvas Hiker  


   Έστιν ουν Πάρνηθα και το Τατόι. Στα πλαίσια μιας σειράς διαδρομών στο Τατόι, που θα ανεβάσω σταδιακά, θα απαιτηθούν διάφορες παραπομπές σε αντίστοιχα σημεία (html anchors) πληροφοριακών κειμένων. Έτσι, τα συγκεκριμένα, θα τα αναδημοσιεύω στο μπλογκ για να έχουν την κατάλληλη κωδικοποίηση στο αφανές υπόβαθρο.

   Ακολουθεί μια ιστορική αναδρομή, που είναι βασικό πληροφοριακό υλικό εκκίνησης, από τον ιστορικό και συγγραφέα Κώστα M. Σταματόπουλο. Αντέγραψα το κείμενο από το royalchronicles.gr

Κάμπιες στο χιόνι το Φεβρουάριο

13 Φεβ 2020    
Savvas Hiker  



    Κάμπιες πεύκης, κατέβηκαν από τα δέντρα μέσα στο Φεβρουάριο, και κάνουν αλυσίδα στο χιόνι!

    Σε αυτά, ακόμη και εμπειρικά, δεν κατέχω πολλά, αλλά το πράγμα μου φάνηκε οξύμωρο. Πήρα τηλέφωνο διάφορους συνοδοιπόρους.
      - Κατεβαίνουν στο χιόνι, και μάλιστα Φεβρουάριο, οι κάμπιες;
      - Δεν θυμάσαι κάθε άνοιξη τις κάμπιες; Που τις είδες;




Εγγραφή σε: Αναρτήσεις