Για την εύκολη ανάγνωση σε κινητά, κάντε διπλό ταπ στην περιοχή της σελίδας που σας ενδιαφέρει.

Showing posts with label Φωτης. Show all posts
Showing posts with label Φωτης. Show all posts

Φώτης reloaded

25 Νοε 2018     
Ανδρέας Μ.

- «Τι γίνεται εδώ;»


Έβλεπα τις φωτο του Φώτη του γάτου και έσπαγα πλάκα. Σκέφτηκα που λέτε ότι αν μιλούσε θα ήταν κάπως έτσι:

Φώτης

16 Νοε 2018     
Savvas Hiker



Το παρασκήνιο σε αυτές τις φωτο του Φώτη προσθέτει επιπλέον νόημα. Τις παραθέτω με την ίδια σειρά όπως τραβήχτηκαν, κάπου τον Φεβρουάριο.

Κάθομαι, λοιπόν, με την πλάτη προς τον τοίχο του καταφυγίου, έχει κρύο, ερημιά, και βλέπω τον Φώτη τον γάτο να πλησιάζει από δίπλα. Κάνω ότι δεν τον βλέπω, βγάζω τη μηχανή και σημαδεύω στο περίπου προς τον ώμο μου. Έτσι βγήκαν οι πρώτες τρείς. Στις επόμενες τον φωτογραφίζω κανονικά αλλά βιαστικά, πάλι χωρίς να ελέγχω τα τεχνικά. Τελικά, το αποτέλεσμα έχει φάση.

Τα πρώτα πολλά χιόνια

24 Δεκ 2017   
Savvas Hiker 




Ποιος ήπιε καφέ στην Πάρνηθα, έξω σε 0°C θερμοκρασία περιβάλλοντος;

Το ξέρεις ήδη. Εσύ, εγώ, όλοι εμείς οι ορειβάτες, είμαστε μαζόχες. Όποιος κολλήσει το μικρόβιο, δεν έχει γιατρειά. Σάββατο 23. Έφτασα στη βάση στο Μετόχι και, φυσικά την γκαντεμιά μου μέσα, ο μεν δρόμος ήταν κλειστός με περιπολικό -τα δε μηχανήματα ήσαν επάνω και δούλευαν- το δε Καζίνο, ταυτόχρονα, είχε κλείσει το τελεφερίκ για τους μη επισκέπτες. Βεβαίως το Καζίνο θα μπορούσε, όπως θα μπορούσε και η Νομαρχία για τα δικά της, να έχει μια διαδικτιακή real-time ενημέρωση περί αυτού, τουλάχιστον να ενημερωνόμαστε εγκαίρως όσοι είμαστε τακτικοί στο βουνό, αλλά σιγά μην το έκανε.

Ανάβαση Χούνης

Τι κάνουμε τώρα λοιπόν;
Ήμουν μόνος. Έναν καφέ ήθελα να πιω τον ρημάδη, στο καταφύγιο και να γυρίσω σπίτι. Δεν είχα προετοιμαστεί για καμια σοβαρή πορεία, ούτε πρακτικά ούτε ψυχολογικά. Άσε που η Χούνη δεν είναι για διαδρομές παγωμένη, ή χιονισμένη κάτω από τα 800μ, αντιθέτως τότε, είναι άκρως επικίνδυνη.
Κοίταξα το βουνό από κάτω. Είτε έλεγες ότι ήταν το Νάγκα Παρμπάτ, είτε η Μαρμόλαντα, είτε η Πάρνηθα, ήταν το ίδιο. Κάτασπρη κάτω από μαύρα σύννεφα, απόκοσμη, με αέρα που σάρωνε τα πάντα και ράπιζε παγωμένη ζάχαρη στα μάτια σου από λίγο πριν την είσοδο της Χούνης.