Χειμώνα ή καλοκαίρι;

15 Ιαν 2018   

Savvas Hiker

     Άρχισα να αναπολώ το καλοκαιράκι, στο βουνό.
     Όμως, βουνό και ορειβασία, κατα βάση σημαίνει χειμερινό βουνό. Γιατί τα λέω αυτά λοιπόν, αναπολώντας το καλοκαίρι;
     Γιατί φέτος ο χειμώνας, μας έχει σπάσει τα νεύρα!
     Προχτές, ξεκίνησα με έντονη καταιγίδα από την Αθήνα. Φίλοι και γνωστοί αλάλιασαν. "Που πας ρε; γίνεται χαμός επάνω! άσε να πάμε άλλη μέρα".
     Μέχρι να φτάσω στους πρόποδες είχε γλυκάνει, ούτε νωρίς το φθινόπωρο να ήταν.

     Ανηφόρισα στα 1.000μ για να δω ένα ξεχασμένο δρομολόγιο, και κοντοστάθηκα σε μια πλαγιά στα καμένα, ίδρωσα, είχα σκάσει. Κάτω στην άσφαλτο του βουνού, τα αυτοκίνητα περνούσαν συνεχώς. Άλλες χρονιές τα αυτοκίνητα και μόνο με την αναφορά του μετεωρολογικού δελτίου εξαφανίζονταν. Ακόμη και ώρες πριν την αναμενόμενη έλευση μιας κακοκαιρίας. Τώρα, φέτος, για την ακρίβεια από πέρυσι το καλοκαίρι και μετά, γίνεται χαμός. Βρέξει χιονίσει, δεν περιμένουν να βγεί ο ήλιος, με όλους τους καιρούς ανεβαίνουν αυτοκίνητα.

     Έβαλα όλα τα ρούχα στο σακίδιο και έμεινα με την ισοθερμική. Στεκόμουν σε ένα πλατωματάκι, με ωραίο γρασίδι. Ο αέρας ήταν απαλός σαν μετάξι. Μου ήρθε να ξαπλώσω στον ήλιο, χέρια πόδια ανοιχτά, και να μην ξεκουνάω. Νιρβάνα.

     Χαμηλότερα, καμια εικοσαριά μέτρα υψομετρική, έβοσκαν τρία ελάφια. Σημασία δεν μου έδιναν, και παρόλο που βρισκόμουν σε ψηλότερο έδαφος.
     "Τσιτ!!", τους έκανα απότομα, να δω την αντίδραση τους.
     Το ένα σήκωσε το κεφάλι και με κοίταξε, με τα χορτάρια ακόμη στο στόμα, με ύφος "τι τον έπιασε τούτον τώρα;".
     Ξανά εγώ, "Τσιτ! Τσιτ!".
     Συνέχισε να βόσκει, στυλ "εντάξει σε είδαμε", ενώ, σήκωσε κεφάλι το δεύτερο, "γιατί χτυπιέται αυτός;". Συνέχισαν να βόσκουν.

Αυτοδιάσωση (self-arrest)

σε ολισθηρή πλαγιά

Αποποίηση Ευθύνης

Το άρθρο αυτό δεν πρέπει να θεωρείται συμβουλή ή οδηγία.
Στα θέματα που αναφέρονται στο άρθρο, η εκτέλεση οποιασδήποτε ατομικής ή ομαδικής ενέργειας αναγνώρισης, εκτίμησης, ασφάλισης, διαχείρισης έκτακτης ανάγκης, ενέχει θανατηφόρο κίνδυνο και απαιτεί τη συνολική γνώση που παρέχεται από τους πιστοποιημένους φορείς. Ο συγγραφέας του άρθρου αποποιείται κάθε ευθύνη στην κατανόηση, πληρότητα και ακρίβεια του περιεχομένου, όπως επίσης κάθε ευθύνη για τραυματισμούς ή ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται αναγνώστες ή θεατές του περιεχομένου, ή εφαρμογών εξ αυτού.

18 Δεκ 2015      ανανέωση Νοε 2018 

Savvas Hiker  

   Το πιολέ χρησιμεύει και σαν μέσο αγκύρωσης ή ασφάλισης. Χρησιμεύει επίσης στην αυτασφάλιση (self-belay) ή στην αυτοδιάσωση (self-arrest) σε πτώση και ολίσθηση σε οποιαδήποτε ολισθηρή πλαγιά.  
   Το έδαφος μιας ολισθηρής κλίσης μπορεί να είναι σε διάφορες συνεκτικότητες, άλλες πιο κατάλληλες για την εφαρμογή μιας τεχνικής αυτοδιάσωσης, και άλλες λιγότερο κατάλληλες πχ μαλακό λασπώδες χιόνι σε οριακή κλίση ή πολύ παγωμένο σαν τσιμέντο. Όπως επίσης, ενώ το συνηθέστερο έδαφος για εκτέλεση αυτοδιάσωσης είναι το χιόνι σε διάφορες μορφές, μπορεί και να είναι λάσπη, χαλίκια, ή ακόμη και σαθρά χώματα.
   Υπό όρους και προϋποθέσεις, σε μικρότερες κλίσεις η αυτοδιάσωση μπορεί να γίνει και με το/τα μπατόν.
   

   Πριν επιχειρήσουμε αυτοδιάσωση (δηλαδή φρενάρισμα και σταμάτημα), έχουμε προσπαθήσει αυτασφάλιση (δηλαδή συγκράτηση και ασφάλιση), και πριν την αυτασφάλιση βαδίζουμε ή στεκόμαστε με στάση ετοιμότητας για αυτασφάλιση. 

Στάση ετοιμότητας

   Η οποία στάση ετοιμότητας για αυτασφάλιση, είναι απλή: 

   Είτε βαδίζουμε είτε στεκόμαστε, όσο βρισκόμαστε σε ανάλογες συνθήκες (1) κρατάμε το πιολέ, (2) από την κεφαλή, (3) με τη μύτη της κεφαλής προς τα πίσω, (4) συνεχώς κατακόρυφο, (5) στο χέρι που βρίσκεται προς την πλαγιά.

   Ως εκτέλεση αυτασφάλισης (που θα αναπτύξουμε σε άλλη ανάρτηση) εννοείται η ατομική ενέργεια για συγκράτηση στο σημείο και ασφάλιση, στην εκκίνηση μιας πτώσης στο έδαφος.

   Εδώ θα αναπτύξουμε τεχνικές της αυτοδιάσωσης σε ολισθηρή πλαγιά, με διάφορα είδη εξοπλισμού.

Μπατόν και μπαστούνια

23 Μαι 2015      ανανέωση Οκτ 2021 

Savvas Hiker