Η κρυφή ψυχή του Μπάφι

24 Σεπ 2019      (11 Φεβ 2019) 

Savvas Hiker  

    Ο Παύλος Σιδηρόπουλος είναι ένας γνήσιος λαϊκός καλλιτέχνης. Χαμηλών τόνων (δεν είναι κλισέ κοσμικής στήλης αλλά πραγματικότητα), τριγυρίζει σαν την κρυφή ψυχή του Μπάφι φροντίζοντας διάφορα.
    Στην καθημερινότητα του περνάει απαρατήρητος στο καταφύγιο, ειδικά τις ημέρες που η πολυκοσμία ξεχειλίζει. Αν προσέξεις τριγύρω, θα δείς μια σκιά να γλυστράει διακριτικά πίσω από τα πηγαδάκια στο τζάκι για να ρίξει ένα κούτσουρο στη φωτιά, ή να βάζει σε τάξη τα σκαμπό στο άλλο τζάκι, ή να αναχωρεί για το πάρκινγκ για να μεταφέρει το προσωπικό της βάρδιας.

    Πρόσφατα, μια καθημερινή, έφτασα στο καταφύγιο με καταιγίδα όπου το ψιλό χαλάζι έπεφτε ανακατεμένο με χιόνι. Ο κόσμος στην κεντρική σάλα ήταν μόλις δύο άτομα. Έβγαλα τα βρεγμένα και κάθησα στο τραπέζι δίπλα στην πόρτα. Εκείνη την ώρα μπαίνει και ο Παύλος κουβαλώντας ένα ατσούρμπαλο ξύλο. Τον είχα πετύχει και παλαιότερα, στο δάσος απέναντι, πάλι με ένα παράξενο ξύλο. Τότε είχαμε πιάσει κουβέντα όπου είχα μάθει ότι στον ελεύθερο χρόνο του αναζητά διάφορα πράγματα, συνήθως ξύλα, στα οποία εμπνέεται διάφορες μορφές και σχήματα που προσπαθεί να αποδώσει σκαλίζοντας ή συνθέτοντας. Κατάλαβα, λοιπόν, ότι το ξύλο που κουβαλούσε τώρα, έτσι παράξενο, μάλλον δεν ήταν για το τζάκι.

Η ανθρωπογεωγραφία της Πάρνηθας

02 Νοε 2018     

Savvas Hiker

Αφορμή για το άρθρο στάθηκε το μήνυμα προς το μπλογκ από έναν ερασιτέχνη φωτογράφο, με συγκεκριμένο ζητούμενο "ενδιαφέροντες ανθρώπους ή μέρη που ορίζουν την ανθρωπογεωγραφία της Πάρνηθας". Διευκρίνησε ότι εννοεί την ανθρώπινη δραστηριότητα κυρίως των προσελεύσεων και των δραστηριοτήτων με διάφορα ενδιαφέροντα, αντί ας πούμε τον ηλιοκαμμένο ξωμάχο σε ένα χωριό ή τον Δασάρχη ή τον Μητροπολίτη της περιοχής. Έτσι, εδώ, αρχίζουν τα δύσκολα.

Δεν μπορείς να προτείνεις, για παράδειγμα, τον τάδε δεινό δρομέα βουνού απλά επειδή είναι γνωστός από τους αγώνες. Γιατί όσο περπατάς σε αυτό το βουνό που είναι δίπλα στην πόλη των εκατομμυρίων κατοίκων ανακαλύπτεις ότι καθημερινά παρευλαύνουν συνεχώς δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες άγνωστοι ήρωες υπερβάσεων, ή ακραίων συνθηκών έως και αδιανόητων, ή έστω ενός ρεκόρ του εαυτού τους, όπως και άνθρωποι που είναι απλώς ενδιαφέροντα πρόσωπα μιας δραστηριότητας. Της πεζοπορίας και της ορειβασίας, του ορεινού τρεξίματος, του τρεξίματος δρόμου, της φαραγγοδιάσχισης, της διάσωσης, της σπηλαιολογίας, της ποδηλασίας, της αναρρίχησης, του αιωροπτερισμού, του αεραθλητισμού, έως ακόμη και του σκι σε κάποιες φάσεις. Επίσης, άνθρωποι με "ειδικά" ενδιαφέροντα (μεγάλη γκάμα, από παγανιστές στο ένα άκρο μέχρι ραλίστες τύπου Σουμάχερ στο άλλο), οι οποίοι και αυτοί ίσως είναι ένα είδος ήρωα στο δικό τους χώρο.

Άγνωστοι ήρωες εθελοντές στα πυροφυλάκια, στις περιπόλους πυρασφάλειας, στις δεντροφυτεύσεις, στα σημεία ακρόασης των ελαφιών, στην παρακολούθηση της πανίδας. Στον ήλιο, στη βροχή, στη νύχτα, στο υγρό σύννεφο, στις ατέρμονες αναμονές, στον άνεμο που ξεριζώνει δέντρα. Όπως και οι λίγοι φυσιοδίφες που αφιερώνουν τον εαυτό τους στην καταγραφή και προστασία της χλωρίδας (και με την εχεμύθεια τους όσον αφορά τις θέσεις της σπάνιας χλωρίδας).

Άγνωστοι ήρωες φιλόζωοι που δρούν ατομικά ή ενταγμένοι σε οργανώσεις πασχίζοντας απέναντι σε ένα απίστευτο όνειδος της κοινωνίας μας (ένα άλλο είναι το κάψιμο της Πάρνηθας), τα έρμα τα αδέσποτα σκυλιά στο βουνό. Μόνο αν πάει κανείς απο κοντά, θα αντιληφθεί τις συνθήκες, τις ώρες, τις ευρεσιτεχνίες, τις προσωπικές υπερβάσεις.