24 Σεπ 2018
Savvas Hiker
Περπατώ εις το δάσος όταν ο
λύκος δεν είναι εδώ, λέει ένα παλιό παιδικό τραγουδάκι, και συνεχίζει, λύκε λύκε είσαι εδώ;
Η ορεσίβια παρέα διασχίζαμε ένα κλειστό, από χρόνια, μονοπάτι.
Είχαμε ψάξει τη χάραξη του σκαλίζοντας για αρκετό καιρό διάφορα παλιά κείμενα, του προηγούμενου αιώνα, αλλά και παλιούς χάρτες οι οποίοι δεν έχουν ακρίβεια μεγαλύτερη από ενός σκαριφήματος. Συνδυάζοντας λοιπόν, πότε κουβέντες σε κάποιο βιβλίο, πότε τυχαίες μισοκουβέντες σε κάποιο έντυπο, πότε ενδείξεις σε κάποιο χάρτη εποχής, καταλήξαμε σε μια πορεία την οποία ακολουθήσαμε και, από τα διάσπαρτα στοιχεία επιτόπου, αποδεικνυόταν ακριβέστατη.
Είναι ένα από εκείνα τα μονοπάτια στα οποία σίγουρα τριγυρνούν ακόμη οι ψυχές των
παλιών οδοιπόρων, αλλά και των ξυλοκόπων, των βοσκών, των μουλαράδων, των καρβουνιάρηδων, των φυγόδικων που κρύβονταν στην Πάρνηθα, και πολλών άλλων. Σε μερικά σημεία βρίσκαμε, ίσα να φαίνονται πίσω από τα κλαδιά, και κάποιους παλιούς
κούκους. Μερικοί από αυτούς τους κούκους ήταν πλέον πεσμένοι σαν σωροί από πέτρες, βουλιαγμένοι στη χαμηλή βλάστηση που τώρα τους περιβάλει.