Φυλή - Αη Γιώργης - Ταμίλθι, κυκλική

Μια κλασική κυκλική της Πάρνηθας

28 Φεβ 2019       ενημέρωση Φεβρουάριος 2020  

Savvas Hiker  

Γενικά

    Οι κυκλικές παλαιότερα, πριν την κατάργηση των κατευθείαν συγκοινωνιών προς την Πάρνηθα και την επακόλουθη επικράτηση της λαίλαπας των ΙΧ, ήταν μια σχετικά μικρή ορειβατική δραστηριότητα γιατί τότε ευνοούνταν οι πεζοπορικές διασχίσεις. Επιπλέον, ακριβώς επειδή οι περισσότεροι ασχολούνταν κυρίως με διασχίσεις, οι περισσότερες κυκλικές ήταν αυτοσχέδιες συνήθως από μη συστηματικούς πεζοπόρους ή μη γνώστες, και σε μέρη όχι τόσο φυσικού κάλους - όπως σε μερικά άγονα στους νοτιοδυτικούς πρόποδες.

    Αυτή εδώ, όμως, είναι μια κλασική κυκλική της Πάρνηθας - είτε πεζοπορικά είτε βιοποριστικά τα παλιά χρόνια. Συνδέει μεταξύ τους δύο από τα θρυλικά μονοπάτια της Δυτικής Πάρνηθας, και ένα τμήμα ενός τρίτου επίσης θρυλικού. Το ένα είναι το μονοπάτι του Ταμιλθιού από ανατολική Αλογόπετρα (ή απέναντι Αλογόπετρα), το άλλο είναι το μονοπάτι για τον Αη Γιώργη στο Κεραμίδι από Φυλή (Χασιά), και επίσης το τμήμα Κυρά - Ταμίλθι της διαδρομής της Αγίας Τριάδας (ή Σκίπιζα, κλπ) από και προς τα μέρη της Φυλής.

    Τα μονοπάτια αυτά, όπως και τα άλλα στην ευρύτερη περιοχή, οι διαμορφώσεις από ενταγμένες στο περιβάλλον ανθρώπινες δραστηριότητες από ποιος ξέρει πόσες χιλιάδες χρόνια, οι θρύλοι για κάθε σημείο, τα δάση και τα εναλασσόμενα τοπία της δυτικής Πάρνηθας, συνθέτουν ένα άλλο σύμπαν μέσα στο οποίο ταξιδεύει ο πεζοπόρος. Αποφεύγει τις ατελείωτες συζητήσεις στη διάρκεια της πεζοπορίας, και γεύεται τη φύση, το μικροκλίμα του πευκοδάσους, το βουνό, τα εναλασσόμενα διαφορετικά τοπία, και κυρίως το μυστήριο της Δυτικής Πάρνηθας.

Χάρτης και πυξίδα

                                    17 Μαι 2016     Ανανέωση Μάρτιος 2024

Savvas Hiker

    Όποιος σας πει "εγώ ποτέ δεν χρησιμοποιώ χάρτη ή gps", τρία τινά συμβαίνουν, ή απλώς πάει βόλτα συνεχώς σε 2-3 μέρη που ξέρει, ή ακολουθεί παθητικά κάποιους άλλους, ή κάτι του συμβαίνει.

    Ακόμη και αν δεν έχετε χάρτη μαζί σας (κακώς), σίγουρα μελετήσατε κάποιον χάρτη πριν ξεκινήσετε.

    Κάθε χρήστης διαχειρίζεται τον χάρτη ανάλογα το είδος της δραστηριότητας.
    Ο ναυτικός, για παράδειγμα, μπορεί να φυλάει τους χάρτες σε ρολά, για να μην τσαλακώνουν, και να τους βάζει μέσα σε κάποιο σεντούκι για να προστατεύονται, μετά τους απλώνει πάνω σε ένα τραπέζι και τους μελετά με την ησυχία του. Ο ορειβάτης από την άλλη, έχει τον χάρτη κάπου μαζεμένο, για να μην πιάνει χώρο, μια τον διπλώνει και μια τον ξεδιπλώνει, μπορεί να ρίξει και καμμιά λίγδα επάνω κατα λάθος, μια τον χώνει βιαστικά στην τσέπη και μια τον φυλάσει ευλαβικά σε ειδική θήκη, μια του τον κάνει τραπεζομάντηλο ο άνεμος και μια προσπαθεί να τον δει σκυφτός κάτω από κάποιο δέντρο για να μην βραχεί. Μερικές φορές ο ορειβάτης μας, διαπιστώνει έντρομος οτι ακριβώς επάνω στο σημείο που θέλει να δει μια λεπτομέρεια, το βράδυ εκεί που χάθηκε και νυχτώθηκε, ο χάρτης έχει αποκτήσει μια ωραιότατη φθορά όπου δεν φαίνεται τίποτα.

    Η για πρώτη φορά επαφή με χάρτη, στο πεδίο, είναι συνήθως τραυματική.
    Τον ανοίγεις, τον απλώνεις, τον πατάς κάτω με τα δύο χέρια να μην τον ξαναδιπλώνει ο κακομαθημένος ο αέρας, και χωρίς διαθέσιμα χέρια πλέον μένεις ακίνητος να κοιτάς αυτή τη θάλασσα στοιχείων που δεν βγάζει νόημα. "Και τώρα που είμαι;"

Τα τρία πολύ βασικά

    Στον χάρτη λοιπόν, το πρώτο πράγμα που κοιτάμε είναι η κλίμακα. Δηλαδή, μια ευθύγραμμη απόσταση στο χαρτί πόσο αναλογία έχει με την ίδια απόσταση στην πραγματικότητα. Έτσι σε έναν χάρτη με κλίμακα 1:25.000, 1εκ αντιστοιχεί σε 25.000εκ στο έδαφος, δηλαδή αντιστοιχεί με 250 μέτρα (μ).

    Το δεύτερο πράγμα που κοιτάμε, εμείς εδώ του βουνού και του λόγγου, είναι αν έχει ισοϋψείς καμπύλες. Θα πούμε και για αυτές.

    Το τρίτο πράγμα που κοιτάμε είναι η αξιοπιστία του. Δηλαδή, βρίσκουμε ένα σημείο που ήδη γνωρίζουμε και ελέγχουμε το πως το αποτυπώνει, και με τι ποιότητα πληροφορίας.

    Αλλά ας πούμε κάποια ακόμη πράγματα που θα μας χρειαστούν: