Υπάρχει διαστημική βάση στην Πάρνηθα;

11 Νοε 2018     

Savvas Hiker

Με ξύπνησε απότομα ο κρότος της αυτόματης πόρτας του τελεφερίκ. Πότε κατεβήκαμε κιόλας; Σηκώθηκα ζαλισμένος, πέταξα το σακίδιο στον ώμο και βγήκα στο σκοτάδι.

Κοντοστάθηκα, δεν ήταν η αποβάθρα. Ήταν ένας εξώστης στο βουνό! Ο ψυχρός αέρας ήταν σαν κάτι ξαστεριές στις Άλπεις, όπου βγαίνεις από το καταφύγιο στις τρείς ή στις τέσσερις για να προλάβεις παγωμένη τη διαδρομή στον παγετώνα για την απέναντι κορυφή.

"Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε", είπε ένας πίσω μου, "έχουν εκτόξευση". Τον κοίταξα, θυμήθηκα ότι είδα πάρα πολλά μανιτάρια στο δάσος, Νοέμβριος βλέπεις, αλλά σίγουρα δεν είχα ακουμπήσει κανένα. Τα μανιτάρια είναι από τα πράγματα που δεν έτυχε ποτέ να μάθω. Το πρόσωπο του φωτίστηκε. Κοίταξα μπροστά.

Μυστήριο στο βουνό

02 Ιουλ 2018    

Savvas Hiker

Τα μυστήρια στην Πάρνηθα, στην τρέχουσα μόδα, είναι της κατηγορίας των "φαντασμάτων", αλλά στην πραγματικότητα είναι πολλά και διάφορα. Από παλιά σε κάθε γωνιά, σε όλο το βουνό.
Συναντήσαμε ακόμη ένα μυστήριο, πηγαίνοντας για Μαυρόρεμα, και φαίνεται στη... φωτο.

Ο καιρός στο Σανατόριο, Ξενία

Ο καιρός ανα 3ωρο

Σανατόριο (1010μ)

Πάρνηθα

meteoblue

Συναπαντήσεις μυστηρίου, λεπτομέρειες

6 Okt 2017   

Savvas Hiker

     Το διήγημα "Συναπαντήσεις μυστηρίου", με τον τρόπο που έκλεινε, ξεσήκωσε μια μικρή βαβούρα συζήτησης -και, ναι, είναι πραγματική ιστορία.

     Να δώσω μια συνέχεια λοιπόν.

Συναπαντήσεις μυστηρίου

2 Οκτ 2017   

Savvas Hiker

Ο καιρός, βροχερός. Το σύννεφο είχε πιάσει χαμηλά κόβωντας ήδη την Καραβόλα και απειλούσε την Κακή Ράχη.

Τελειώνω την Κακή Ράχη και πιάνω το μονοπάτι για Σκίπιζα, μόνος.
Τραβερσάρω την πρώτη ράχη, τραβερσάρω τη δεύτερη, πιάνω να ανηφορίσω στην επόμενη μπαίνοντας πλέον και στο σύννεφο. Η απόκοσμη υγρή θολούρα αγκαλιάζει τα πάντα σαν ομίχλη.

Ξάφνου, αντιλαμβάνομαι ψηλότερα μια σκοτεινή φιγούρα να στέκει σιωπηλή δίπλα από το σημείο που θα πέρναγε το μονοπάτι. Σταμάτησα.

Τα φαντάσματα

                                                                                  9 Δεκ 2016    

Savvas Hiker

    Θα αρχίσω να πιστεύω οτι στο βουνό κυκλοφορούν φαντάσματα. Στην εμφάνιση κανονικοί άνθρωποι σαν εμάς. Θα μου πεις τι είδες πάλι και το λες. Πρόσφατα τίποτα, αλλά από κάτι άσχετο θυμήθηκα αυτή μου τη φευγαλέα σκέψη που κατόπιν αφορμής έχω κάνει αρκετές φορές και, φυσικά, πετούσα γρήγορα στο πίσω μέρος του κεφαλιού ως απαράδεκτη.
    Να πω μια από αυτές τις φορές, που μου ήρθε πρόχειρα.

    Είμαστε ένα απόγευμα αργά, θρονιασμένοι στο βραχάκι, μπροστά από το σπήλαιο του Πανός, και κολατσίζουμε κάτι λιγοστά που μας έχουν μείνει. Η πείνα πολλή και δεν έχουμε πια πολλά τρόφιμα, ερχόμαστε από την πηγή της Γκούρας, και πιο πριν ήμασταν Σκίπιζα, και πιο πριν Αγ.Πέτρο, και πιο πριν είχαμε ξεκινήσει από Θρακομακεδόνες, και έχουμε ακόμη να περάσουμε απέναντι το φαράγγι και να ανηφορίσουμε στο Άρμα για να πέσουμε προς τη μονή Κλειστών. Η γλώσσα μας είναι κάτω από την κούραση, κολλάει σαν τσίχλα στο έδαφος, και τη μαζεύουμε για να μπορέσουμε να φάμε. Γελάτε ε; Είναι από εκείνες τις φορές που τυχαίνει κάτι που θέλεις να παρακολουθήσεις τι συμβαίνει, αλλά δεν έχεις δύναμη ή χρόνο.

    Όπως καθόμαστε λοιπόν,