23 Δεκ 2018 Ανανέωση Νοέμβριος 2022
Savvas Hiker
Σωστός προσανατολισμός σήματος
►
▼ Εισαγωγή
Περί το ένα εξάμηνο περίπου ίσως παραπάνω, οδοιπορώντας παρατηρούμε άστοχες πρόχειρες σημάνσεις σε διάφορα σημεία σε μονοπάτια στην Πάρνηθα, ή σε σημεία που κάποιος νόμισε ότι αρχίζουν μονοπάτια(!!).
Σε πολλά σημεία έχουν ξεφυτρώσει κόκκινα σημάδια της συνηθισμένης πρόχειρης σήμανσης,
βαλμένα με λάθος προσανατολισμό, ή σε σημεία αρχής άσχετα με υπαρκτά μονοπάτια, όπου πρακτικά δημιουργούν δύο βασικά προβλήματα. Άλλοτε ανακατεύονται με ήδη ορθά τοποθετημένες σημάνσεις από άλλους (ή εμποδίζουν να μπουν τέτοιες), και άλλοτε αποπροσανατολίζουν τους πεζοπόρους ή εγκυμονούν κινδύνους σε κάποιες δυσμενείς συνθήκες, πχ σε μια χιονοκάλυψη ή ομίχλη.
Αρχικά σκεφτήκαμε να απευθύνουμε κάποια
έκκληση, μήπως βελτιώσει τις (φιλότιμες) ενέργειες του όποιος τις κάνει, αλλά πως να γίνει αυτή και που. Η κοινωνία του βουνού είναι από τη φύση της μια άναρχη κοινότητα χωρίς κεντρικά σημεία συνεννόησης, εκτός από τα τυπικά που υλοποιούν οι σύλλογοι. Παρόλαυτα, η ορειβατική κοινωνία από πολύ παλιά μέχρι τώρα πορεύεται αρκετά επιτυχώς με άγραφους κανόνες κοινωνικού αυτοματισμού. Περίπου σαν αυτούς που έχουν οι ορεινοί πληθυσμοί εδώ και αιώνες, με τους οποίους κανόνες πορεύονται μια χαρά. Για παράδειγμα, ο λόγος έχει τιμή, οι ανθρώπινες σχέσεις έχουν ουσία, πράγματα όπως κάποιες αντιλήψεις της πόλης και τα ανάλογα φερσίματα γίνονται αντιληπτά σαν ξένα, και άλλα.
Τελικά, σκέφτηκα να ανεβάσω μερικές σημειώσεις, όσον αφορά ειδικότερα την
τοποθέτηση της πρόχειρης ή κανονικής σήμανσης μονοπατιών.
---------------------------------
Σημειώσεις
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ
σημάτων σε μονοπάτια
1 - Ο βασικότερος κανόνας όλων. Ένα μη κατευθυντικό σήμα [δεν έχει πχ τη μορφή βέλους]
όταν είναι τοποθετημένο σε μια επιφάνεια, αυτή πρέπει να είναι προσανατολισμένη κάθετα στην κατεύθυνση που έχει το μονοπάτι από το σημείο του σήματος και μετά.
Σε ουδεμία περίπτωση η επιλεγμένη επιφάνεια ενός μη κατευθυντικού σήματος ή πινακίδας είναι προσανατολισμένη διαφορετικά στην κατεύθυνση, όπως αντιθέτως είναι πχ τα πλευρικά φώτα στους τοίχους ενός διαδρόμου, ακόμη και όταν θεωρούμε ότι έτσι το σημάδι ή το σήμα θα είναι πιο ορατό.
Με άλλα λόγια:
(1) Ένα μη κατευθυντικό σήμα ή πινακίδα που βρίσκεται σε μια επιφάνεια, αυτή πρέπει να είναι έτσι προσανατολισμένη ώστε το υποτιθέμενο (ή πραγματικό) καρφί στήριξης του σήματος να είναι
παράλληλο με την κατεύθυνση που έχει το μονοπάτι. Παρόμοια ισχύει και για σημάδια πάνω σε αντικείμενα, δέντρα, βράχους, κλπ.
(2) Η κατεύθυνση στην οποία είναι
κάθετα προσανατολισμένη η επιφάνεια τοποθέτησης, ενός μη "κατευθυντικού" σήματος ή σημαδιού, είναι αυτή που έχει το μονοπάτι
μετά το σημείο που βρίσκεται η επιφάνεια τοποθέτησης. Ενώ αντίθετα, ένα "κατευθυντικό" σήμα (πχ ένα βέλος) πρέπει να είναι παράλληλο στην κατεύθυνση του μονοπατιού.
Το παραπάνω συνολικό θέμα είναι και ένας από τους λόγους που μια σήμανση έστω και πρόχειρη είναι χρονοβόρα για να τοποθετηθεί στο σύνολο της, γιατί κάθε σημείο απαιτεί τη δική του εκτίμηση και επιλογή, ενώ ταυτόχρονα, δεν υπάρχουν πάντα σημεία τοποθέτησης με τον κατάλληλο προσανατολισμό, ή αν υπάρχουν μπορεί να μην είναι βολικά ή μπορεί να μην φαίνονται από τον πεζοπόρο.
Κρατήστε αυτό κατα νού: Κάθε σήμα ή σημάδι οποιασδήποτε μορφής και είδους δεν δείχνει απλώς ένα σημείο του μονοπατιού, αλλά και την κατεύθυνση του μονοπατιού από το σημείο αυτό.
Υποσημείωση. Αν δεν υπάρχει επιφάνεια τοποθέτησης με κατάλληλο προσανατολισμό, ούτε κάποιο σημείο ενδεικτικής ανάρτησης (πχ όπως ένα κλαδί), τότε είτε τοποθετείται
ένας κούκος είτε κοντά στο μη κατευθυντικό σήμα ή πινακίδα που δεν έχει σωστό προσανατολισμό τοποθετείται (δίπλα, ή από πάνω, ή από κάτω) και ένα βέλος κατεύθυνσης με το ίδιο χρώμα
παράλληλο με τον άξονα του μονοπατιού. Ένα βέλος δεν δείχνει που βρίσκεται το μονοπάτι ("είναι εδώ"), αλλά την κατεύθυνση ("πάει προς τα εκεί").
