Καλοκαίρι, υπενθύμιση επίκαιρου άρθρου

8 Ιουν 2026  

 

 

►  Καλοκαίρι στο βουνό. Πότε κλείνουν οι προσβάσεις για τα αυτοκίνητα.

 

 

___
   Βλέπε στα "Χρήσιμα" την πρόβλεψη και την κατάσταση του καιρού, από κάμερες και σταθμούς σχετικούς με την περιοχή της διαδρομής
 
   Οι κανόνες στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας

____________

Καλοκαίρι στο βουνό. Πότε κλείνουν οι προσβάσεις για τα αυτοκίνητα.

25 Ιουν 2023      ενημέρωση Ιουν 2023 

Savvas Hiker  

    Η δροσιά του βουνού το καλοκαίρι είναι γνωστή, άλλωστε οι παλαιοί το καλοκαίρι δεν πήγαιναν στη θάλασσα αλλά στο βουνό. Όμως μην πάτε χωρίς αντικουνουπικό (βλ και συχνότητα εφαρμογής), και ακόμη περισσότερο αν μπείτε σε ελατόδασος. Σαν "αντικουνουπικό" στην περίπτωση εννοούνται τα αλειφόμενα ή ψεκαζόμενα σκευάσματα ή/και τα ειδικά ενδύματα, όχι τα "φιδάκια" ή οτιδήποτε έχει άμεση ή έμμεση σχέση με φωτιά, θερμότητα, ή σπινθήρες. Με αυτό κατα νού, το επόμενο ερώτημα είναι "πότε είναι ο δρόμος ανοιχτός για τα αυτοκίνητα;".
 
    Η απάντηση:

  > Μπαίνουμε σε αυτό το λινκ της Πολιτικής Προστασίας από τις 13:00 της προηγούμενης ημέρας και μετά. 

  

Αντικουνουπικό

17 Ιουν 2023    

Savvas Hiker  

    Στην πράξη απωθεί και άλλα κακά έντομα.

    Δεν είναι διαφήμιση προϊόντος, είναι μια δική μου συνταγή εφαρμογής του, στις δικές μας δραστηριότητες. Μαζί με την ελπίδα ότι ο κατασκευαστής δεν θα διακόψει τη διάθεση του, γιατί στην πυκνότητα που είχε τη "φαεινή έμπνευση" να το διαθέτει δεν είναι ιδιαίτερα χρηστικό (στην παλιά του έκδοση ήταν αραιό και εύχρηστο) και έτσι υποψιάζομαι ότι δεν κάνει και πολλές πωλήσεις.

 
    Ποιος ειναι ο λόγος που οι περισσότεροι πεζοπόροι δεν πάνε στο βουνό από τέλη άνοιξης μέχρι αρχές φθινοπώρου; Οι υψηλότερες θερμοκρασίες βεβαίως, αλλά σε υψόμετρα πάνω από τα 1.000μ αυτό δεν είναι η κύρια αιτία και αντιμετωπίζεται με πιο σύντομες πορείες σε πιο κατάλληλες ώρες της ημέρας και σε διαδρομές με περισσότερα σκιερά κομμάτια. Η κυριότερη αιτία είναι τα έντομα, άλλοτε όταν κάποιος σταθεί ακίνητος και άλλοτε ακόμη και εν κινήσει όταν ο καιρός είναι περισσότερο υγρός ή περισσότερο θερμός.

    Πάμε να δούμε λοιπόν το κόλπο που χρησιμοποιώ, και έτσι οι επισκέψεις μου στο βουνό δεν περιορίζονται στους συνήθεις σχεδόν 7 μήνες αλλά κερδίζω 3-4 ακόμη. Σαφώς οι "ορεσίβιοι" είμαστε και της θάλασσας ή του νερού γενικά - είναι αδιανόητο ένας πεζοπόρος να μην ξέρει κολύμπι. Φυσικά θα πάμε και στη θάλασσα το καλοκαίρι, αλλά αυτό γίνεται για μια εβδομάδα έως ένα μήνα ανάλογα τις δυνατότητες κάποιου, ή αν μένουμε κοντά στη θάλασσα, κάποιες μέρες της εβδομάδας πηγαίνουμε σε αυτήν, ενώ τον υπόλοιπο καιρό ή τις υπόλοιπες ημέρες λαχταράμε να είμαστε στα βουνά, και όσον αφορά το καλοκαίρι, και στη δροσιά των βουνών.

Περπατώ εις το δάσος

24 Σεπ 2018     

Savvas Hiker

Περπατώ εις το δάσος όταν ο λύκος δεν είναι εδώ, λέει ένα παλιό παιδικό τραγουδάκι, και συνεχίζει, λύκε λύκε είσαι εδώ;

Η ορεσίβια παρέα διασχίζαμε ένα κλειστό, από χρόνια, μονοπάτι.

Είχαμε ψάξει τη χάραξη του σκαλίζοντας για αρκετό καιρό διάφορα παλιά κείμενα, του προηγούμενου αιώνα, αλλά και παλιούς χάρτες οι οποίοι δεν έχουν ακρίβεια μεγαλύτερη από ενός σκαριφήματος. Συνδυάζοντας λοιπόν, πότε κουβέντες σε κάποιο βιβλίο, πότε τυχαίες μισοκουβέντες σε κάποιο έντυπο, πότε ενδείξεις σε κάποιο χάρτη εποχής, καταλήξαμε σε μια πορεία την οποία ακολουθήσαμε και, από τα διάσπαρτα στοιχεία επιτόπου, αποδεικνυόταν ακριβέστατη.
Είναι ένα από εκείνα τα μονοπάτια στα οποία σίγουρα τριγυρνούν ακόμη οι ψυχές των παλιών οδοιπόρων, αλλά και των ξυλοκόπων, των βοσκών, των μουλαράδων, των καρβουνιάρηδων, των φυγόδικων που κρύβονταν στην Πάρνηθα, και πολλών άλλων. Σε μερικά σημεία βρίσκαμε, ίσα να φαίνονται πίσω από τα κλαδιά, και κάποιους παλιούς κούκους. Μερικοί από αυτούς τους κούκους ήταν πλέον πεσμένοι σαν σωροί από πέτρες, βουλιαγμένοι στη χαμηλή βλάστηση που τώρα τους περιβάλει.

Η φύση στο θερινό βουνό, ησυχάζει

19 Αυγ 2018    

Savvas Hiker

Περπατούσα στο δρόμο.
Γύρω στα 30μ μακριά, ξαφνικά, ένα ελαφάκι κατέβηκε με φόρα από την απόκρημνη αριστερή οχτιά, που είχε ύψος γύρω στα 4-5 μέτρα, και πέρασε τον δρόμο απέναντι. Εκεί, στην απέναντι άκρη του δρόμου, μισοκρύφτηκε πίσω από ένα δέντρο και με περιεργαζόταν.

Αυγουστιάτικη ανάβαση στο Όρνιο

11 Αυγ 2018     

Savvas Hiker

Ανεβήκαμε στην κορυφή Όρνιο (1.350μ). Ο αέρας Αύγουστο μήνα ήταν τόσο ψυχρός που, μαζί με τα 5 μποφόρ ανέμου, κάναμε επιδόσεις ανάβασης χειμώνα με σχεδόν χωρίς μια στάλα ιδρώτα από όταν περάσαμε τα 1.000μ υψόμετρο και πάνω.
Ανηφορίζοντας, "εκπονήσαμε" και σχέδιο διαφυγής αν ξαφνικά έπιανε καμια φωτιά ψηλά. Θα πηγαίναμε κάθετα στη φορά του ανέμου, κατα προτίμηση από υπήνεμες πλευρές αν είχαμε διαθέσιμες, για χαμηλότερο ύψος μια και η φωτιά τρέχει πιο αργά στον κατήφορο, με κατεύθυνση προς κάποια περιοχή στα παλιά καμένα.

Καλοκαιράκι

10 Ιουλ 2018    

Savvas Hiker

Στον κάμπο προχτές είχε καύσωνα. Εκείνη την αφόρητη μπίχλα, ζέστης ανακατεμένης με υγρασία που είναι παντού παρούσα τα τελευταία χρόνια. Στο βουνό, στη ζώνη 1.000-1.300μ το θερμόμετρο το μεσημέρι σκαρφάλωσε στο μέγιστο γύρω στους 24-26 ºC ανάλογα την περιοχή, και άρχισε να κατεβαίνει αργά όσο πλησίαζε η δύση. Πάντως, βγήκε μια πορειούλα γύρω στις 3 καθαρές ώρες.

Άραξα λίγο το μεσημέρι και ξεκίνησα την επιστροφή μόλις άρχισαν να μακραίνουν οι ίσκιοι. Παρόλαυτα, και παρόλο που είχα την isodry απλά ριγμένη στους ώμους κάτω από τους ιμάντες, πότισε τόσο με ιδρώτα που προς το τέλος αναγκάστηκα να την φορέσω βρεγμένη μήπως και στεγνώσει λίγο. Γιατί δεν ήμουν σίγουρος αν θα κατέβαινα τόσο νωρίς μέχρι κάτω και την ήθελα διαθέσιμη. Τα δύο λίτρα νερό που είχα μαζί, και ήταν λίγο κάτω από το μισό του φορτίου, έφτασαν οριακά μέχρι λίγο πριν κατέβω στο καταφύγιο, το προσχεδιασμένο σημείο ανεφοδιασμού.

Θερινές ανηφόρες και μύγες

Μια ιστορία από τον Αύγουστο

19 Ιαν 2018   

Savvas Hiker

Μια αντρική φωνή με επανέφερε από την αποχαύνωση της νιρβάνας, ξαφνιάστηκα.

Την προηγουμένη ουδείς ήθελε να ακολουθήσει στο βουνό, ήθελαν όλοι να πάνε για μπάνιο. Ο πιο χαρακτηριστικός ήταν ο Μίλτος, κουνώντας το δάχτυλο πέρα δώθε "νο-νο-νο-νο", και συμπλήρωσε "εσύ μωρέ δεν ήσουνα που δεν έκανες θερινό βουνό; Τι σε έχει πιάσει τελευταία;".
Τώρα είχα ξεκινήσει πρωί-πρωί, και πλέον τραβερσάριζα στην άσφαλτο πάνω από το Μπάφι για ανατολικά.

  - Να ρωτήσω. Ξέρετε πως θα πάμε στο Μεσιανό Νερό;

Χειμώνα ή καλοκαίρι;

15 Ιαν 2018   

Savvas Hiker

     Άρχισα να αναπολώ το καλοκαιράκι, στο βουνό.
     Όμως, βουνό και ορειβασία, κατα βάση σημαίνει χειμερινό βουνό. Γιατί τα λέω αυτά λοιπόν, αναπολώντας το καλοκαίρι;
     Γιατί φέτος ο χειμώνας, μας έχει σπάσει τα νεύρα!
     Προχτές, ξεκίνησα με έντονη καταιγίδα από την Αθήνα. Φίλοι και γνωστοί αλάλιασαν. "Που πας ρε; γίνεται χαμός επάνω! άσε να πάμε άλλη μέρα".
     Μέχρι να φτάσω στους πρόποδες είχε γλυκάνει, ούτε νωρίς το φθινόπωρο να ήταν.

     Ανηφόρισα στα 1.000μ για να δω ένα ξεχασμένο δρομολόγιο, και κοντοστάθηκα σε μια πλαγιά στα καμένα, ίδρωσα, είχα σκάσει. Κάτω στην άσφαλτο του βουνού, τα αυτοκίνητα περνούσαν συνεχώς. Άλλες χρονιές τα αυτοκίνητα και μόνο με την αναφορά του μετεωρολογικού δελτίου εξαφανίζονταν. Ακόμη και ώρες πριν την αναμενόμενη έλευση μιας κακοκαιρίας. Τώρα, φέτος, για την ακρίβεια από πέρυσι το καλοκαίρι και μετά, γίνεται χαμός. Βρέξει χιονίσει, δεν περιμένουν να βγεί ο ήλιος, με όλους τους καιρούς ανεβαίνουν αυτοκίνητα.

     Έβαλα όλα τα ρούχα στο σακίδιο και έμεινα με την ισοθερμική. Στεκόμουν σε ένα πλατωματάκι, με ωραίο γρασίδι. Ο αέρας ήταν απαλός σαν μετάξι. Μου ήρθε να ξαπλώσω στον ήλιο, χέρια πόδια ανοιχτά, και να μην ξεκουνάω. Νιρβάνα.

     Χαμηλότερα, καμια εικοσαριά μέτρα υψομετρική, έβοσκαν τρία ελάφια. Σημασία δεν μου έδιναν, και παρόλο που βρισκόμουν σε ψηλότερο έδαφος.
     "Τσιτ!!", τους έκανα απότομα, να δω την αντίδραση τους.
     Το ένα σήκωσε το κεφάλι και με κοίταξε, με τα χορτάρια ακόμη στο στόμα, με ύφος "τι τον έπιασε τούτον τώρα;".
     Ξανά εγώ, "Τσιτ! Τσιτ!".
     Συνέχισε να βόσκει, στυλ "εντάξει σε είδαμε", ενώ, σήκωσε κεφάλι το δεύτερο, "γιατί χτυπιέται αυτός;". Συνέχισαν να βόσκουν.